SURVIVOR’DA FİNAL SANCILARI

SURVİVOR-2013

Annemin Sur vivor merakı artık beni deli ediyor.

Aylardır annemi  cumartesi günleri aradığımda ondan duyduğum laf:

“Yarışma izliyorum, sonra ara!’”

Beni ciddi ciddi  Survivor’ ı izlemeye iten neden ondaki bu merak oldu belki de…

Annem tam bir TV kumkuması.  Yarışmalar arasında ona göre Sur vivor’ ın ayrı bir yeri var. Heyecanlı bir “reality show” gözüyle baktığım bu yarışmada annem kimin gideceğini tahmin ettisyse hep o gitti. Ardında annemin yorumlarını bırakarak.

Kızdıklarını sanki yaramaz kardeşlerimi azarlar gibi azarlamasına gülmemek imkansız, sizin anlayacağınız olayı o derece içselleştirmiş durumda.

Kendi adıma, izlerken biraz zorlandım. Annem için Acun Ilıcalı ve yarışmacılar, evinin içindeki misafirler haline gelmiş, adeta beni unutturmuştu anneme. Survivor, “anne, ben doğurdum!” desem bile TV başından kalkmayı düşünmediği bir macera haline gelmişti.

Irmak ve Ümit Karan annemin baştan beri  en sevdikleri.  Irmak gitti. Bu arada Hilmi ve Murat’ a “bu çocuklar” diyor.  Doğal insanları severiz ya  hepimiz; annem de onların doğallıklarıyla coşuyor.  Bana kalsa tüm ödülleri onlar almalı o ayrı. Bu çocuklar gerçekten canlarını dişlerine takıyor.

Brezilya Tatiline gittiklerinde onlarla birlikte gittik sanki. Alex’ in golü sanki bizim rakip takımlarımızdan birinin ağlarındaydı.

Irmak, hastalandığında ise yürekler ağızdaydı.

Hilmi ile Murat’ ın incecik bize çelimsiz gelen görüntülerinden aklımda yerini alan dostluk ve birlik, birbirlerine güç verme çabaları oldu.  Hani mesela, buraya dek geldiklerini söylemeleri, konsey’e gitmek zorunda kalmadıkları için derinlemesine sevinmeleri biraz da duygulandırıcı.

Annemin sevmediği herkes gitti. Şimdi Cengiz’ in gitmesini istiyor.  O’na göre Cengiz cüssesiyle artık kıvraklaşan mücadelelere ağır geliyor.

Doğukan’ ın “ Psikolojimiz aynı elek gibi delik deşik” demesi stresin ve gerilimin ne dereceye geldiğinin belki de en net göstergelerinden biri.

En zorlu anlarda tartışmaların ortasında Ümit Karan’ ın olgunca davranmakta inat etmesini  belki de izleyiciler o anın heyecanıyla gereksiz bulmuştur ancak hatırlamalıyız, o bir futbolcu ve taktikte, motivasyonda gerekli konuşmalarda ustalığını konuşturdu; bu da çok önemli bir ayrıntı.

Tabii Survivor Duygu’ nun ortalığı kasıp kavurduğu ve bam tellerine bastığı diyaloglar dışında.

Acun Ilıcalı’ nın içinde olduğu her programdaki gibi heyecan yine son raddesinde. Aylardır fragmanlarda, yarışmalarda izlediğim mücadeleler son aşamaya geldi. Irmak, gitmeden önce ünlüler grubundaki dostlarını Kıbrıs’ ta bekleyeceğini söylemişti. Kim bilir belki yarışmanın hayranları da Kıbrıs’ a akın eder, bu sadece bir tahmin.

Elleri halattan neredeyse parçalanan Murat’ a Hilmi’nin güç vermesi,  Doğukan’ ın naif diyalogları, Ümit’ in “koçluğu” uzun süre hatırlanacak. Günlük yaşamlarını bir kenara bırakıp bize bu seyirliği sunmak için bir araya getirilen ya da gelen insanlara saygım her zaman sonsuzdu.  İtiraf etmek gerekirse en çok Irmak beni etkiledi. Çünkü narin yapısıyla onca ağır mücadelede yer alırken diğer yandan da saygı ve dostluk timsali haline geldi..

IRMAK-ATUK

Tıpkı benim akranım ya da akranım olmayan her Türk Kızı’nda görmek istediğim gibi. Arkadaşları da Irmak’ la ilgili yorumlarında aynı hissi dile getirdi. Konsey’ de Irmak’ ın ismini yazarken söyledikleriyle de onu desteklediklerini ve içtenlikle saygı duyduklarını anladık. Yarışmada kalan tek kız olduğu için güç mücadelelerde orantısız güç misali karşılaşmalarda ezilmesini istemediler ve bence içleri kan ağlayarak onunla vedalaştılar.

İmrendim bir yandan da.  Kendine güveni, azmi,  cesareti, kolay vazgeçmemesi ve erkek egemen bir içerik olması beklenen yarışmada kendini pek çok kereler ispat etmesi beni gururlandırdı, o ayrı.

Format ayrı, manzaralar ayrı, heyecan zirveleri ayrı etkiledi.

Pek çoğumuzu etkilediği gibi.

Öyle basitçe; “ Bir yarışmanın daha sonuna geldik” denemeyecek bence Survivor’ a.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ndeki ’  büyük finale ben de gitmek isterdim. Hem o heyecanı yakından hissetmek için hem de güzelim Kıbrısımın kokusunu ordaki ailelerimi yeniden görebilmek için.

Ekran başında heyecan fırtınasına kapılmış haldeyken tabii ki yeni notlar alacağım.  Annemle yok Ümit’ ti – annemin favorisi-  yok Hilmi’ydi tartışacağız muhtemelen.

Nihayetinde yarışmacıların da söylediği gibi onca aydır kendilerine pek çok şey katan, aralarında güçbirliği ve amaç ortaklığıyla güzel dostluklar yeşerten Survivor’ dan ayrılmak onlar kadar biliyorum ki artık bana da zor gelecek.

Ama artık annem telefonlarıma – öyle umuyorum-  daha fazla vakit ayırabilecek.

Latife bir yana, kim kazanırsa kazansın kutlamayı hak edecek.  Acun’ un tevazusuyla ayrı bir kutlamayı hak ettiğinin de farkındayım ayrıca.

BAHAR SAR / MEDYABEY

 

 

 

BENZER HABERLER

YENİ HABERLER

© Copyright 2016 Medyabey. Tüm görsel ve metin kaynak hakları saklıdır. - bilgi@medyabey.com